ركعت أو يك ركعت محسوب مىشود ( چهل وهشتم ) حكم كثير الشك در صورت علم اجمالي جارى نيست پس اگر علم اجمالي داشته باشد بترك يكى از دو چيز بدون تعيين بايد بمقتضاى يقين عمل كند هر چند نسبت بهر كدام شاك باشد مثل انكه در حال قيام يقين كند اجمالا كه يا ترك تشهد كرده يا ترك سجده كرده يا يقين كند بترك ركوع يا قرائت وأمثال ان يا انكه بعد از دخول در ركوع يقين كند كه يا يك سجده را ترك كرده يا تشهد را كه بايد در تمام فروض بمقتضاى علم اجمالي عمل كند هر چند نسبت بيك كدام از دو طرف شك كثير الشك باشد ( چهل ونهم ) اگر اعتقاد كند كه مثلا سوره را خوانده وشك كند در قرائت حمد وبسبب گذشتن از محل بان اعتنا نكند وبنا گذارد كه بجا أورده وبعد از دخول در قنوت متذكر شود كه سوره را نخوانده ظاهر آنست كه واجب باشد بر أو قرائت حمد نيز زيرا كه فعلا شك أو در حمد هر چند بعد از تجاوز محل است لكن ان شك همان شك أول است كه در واقع پيش از تجاوز از محل بوده كه بايد برگردد ومشكوك فيه را بجا أورد ( پنجاهم ) اگر اجمالا يقين كند كه يا ترك يك سجده كرده يا ركوعى زياد كرده أحوط آنست كه سجده را قضا كند ودو سجده سهو بجا أورد بعد از ان نماز را اعاده كند ولكن دور نيست كه بتوان اكتفا بقضاء سجده ودو سجده سهو نمايد ( پنجاه ويكم ) هر گاه يقين كند اجمالا كه يا از ركعت أول ترك سجده كرده يا يك سجده در ركعت دويم زياد كرده قضاء سجده بر أو واجب است وبايد دو سجده سهو بقصد ما في الذمة بجا أورد ( پنجاه ودويم ) هر گاه يقين كند اجمالا كه يا يك سجده ترك كرده يا تشهد را ترك كرده بايد هر دو را قضا نمايد ودو سجده سهو بجا أورد ( پنجاه وسيم ) اگر شك كند پيش از نصف شب كه نماز مغرب وعشا را خوانده يا نه ويقين داشته كه در انروز سه نماز بيشتر نكرده بدون تعيين كه احتمال دهد دو نماز باقي مانده نماز مغرب وعشا باشد يا دو نماز روز را فراموش كرده باشد بايد خصوص نماز مغرب وعشا را بجا أورد زيرا كه شك أو نسبت بنماز روز شك بعد از وقت ونسبت بنماز مغرب وعشا شك در وقت است وهر گاه يقين داشته باشد كه در انروز وشب زيادة از دو نماز بجا نياورده بايد علاوة از نماز مغرب وعشا يك نماز دو ركعتي ويك چهار ركعتي قضا نمايد وهم چنين است هر گاه يقين كند كه زيادة از يك نماز نكرده ( پنجاه وچهارم ) هر گاه بعد از نماز ظهر وعصر علم اجمالي پيدا كند كه در يكى از اندو نماز شك ميان دو وسه كرده وبنا بر سه گذارده ولكن نمىداند